In de jaren zeventig zag in het kippenhok van Piet Cruijsen vriendengroep ’t is Bar het levenslicht. De naam kwam pas later, in het begin was het een groep tieners die in ‘de hut’ bij elkaar kwam. Een plek voor ons zelf, buiten het zicht van ouders. Voor St. Anthonis waren we nog te jong en de Smurf was maar één keer per week.
Er werd van alles gedaan om de ruimte gezellig in te richten. De bar werd gebouwd en er werd getimmerd, gemetseld en geschilderd. Om het warm te hebben werd de houtkachel gestookt en om het bier koud te houden werd er een koelkast geregeld. De versnaperingen werden overigens thuisbezorgd door de firma Olde-Hampsink.
Er zijn vele mooie herinneringen aan die tijd waaronder de onderlinge verkeringen, de Sinterklaasavonden, de liedjes van Pieter en de ‘verklikker’ onder de deurmat. In de loop der jaren zijn er mensen weggegaan en zijn er nieuwe bij gekomen. Er werd getrouwd, gescheiden, verhuisd en er werden kinderen geboren. Sinds 2012 zijn er ook de eerste kleinkinderen.
In 1983 gingen we voor het eerst een weekendje weg en deden we onder de naam ’t is Bar, mee aan de liedjesavond. We hebben zeven jaar lang liedjes geschreven en gezongen met wisselend succes, maar onze weekenden zijn altijd actief, spectaculair, gezellig, verrassend en onovertroffen. Geen wonder dat er al diverse jubilea gevierd zijn.
Sinds 1998 staat het laatste weekend van september vast in de agenda en is het omgedoopt tot ’t is Bar-weekend.
